Perries Hilton

Hier probeer ik met onregelmatige regelmaat te schrijven over wat me zo al bezig houdt. Soms over het werk, over film en televisie, maar ook over de wereld om me heen. En natuurlijk niet te vergeten over Groningen, wijn en eten! Perries Hilton? Ach, da's een grapje.

Over hypes en adrenaline: natuurijs.

Nederland stond op z'n  kop de afgelopen week. Vanwege ijs, van nog geen 15 centimeter dikte. En daarom ging de tocht niet door, het ijs was nog te dun. Er zijn nu velen, ook journalisten, die vinden dat de mogelijke start van de Elfstedentocht gehypt is door de media, dat het een opgeklopte boel was. Dat de journalistieke distantie verdwenen was. Nu klopt dat ook wel een beetje. Als Nederland zo door het dolle is, verliezen  veel journalisten hun professionele distantie. Dan worden het een soort sportverslaggevers en die staan nou niet echt bekend vanwege hun journalistieke distantie. Ook al die journalisten willen er bij zijn. Verslag doen van het gebeuren waar iedereen over praat. Adrenaline. Ik denk dat media en volk elkaar wat dat betreft wel versterken. De overdadige televisieaandacht zal er zeker voor zorgen dat de mensen er over praten, maar de televisie zou er geen aandacht aan besteden als het niet leeft, dat bewijzen de kijkcijfers van al die uitzendingen wel. Werd er nieuws gemeld? Zelden. Maar er werd wel iets gebracht. Er was beeld. Van een raam met lamellen. Of een verslaggever in het donker op de eindstreep op de Bonke. En dat was mooi.

Ik mocht ook even deel uitmaken van het circus. De chaos, de ad hoc beslissingen op redacties, de live-verbinding met de Bonke in het donker waar niets, maar dan ook niets te zien was, het posten voor een gebouw op een bedrijventerrein in Sint Nicolaasga. Voor de televisiejournalist is er eigenlijk niets mooiers dan Hoog Water of de mogelijke komst van een Elfstedentocht. Met als voorlopige hoogtepunt de persconferentie van Wiebe Wieling gisteravond. Ik was er helaas niet bij, maar Pro-Time was met minstens 10 ploegen in de lucht, geweldig. Ook onze oosterburen waren wakker geworden, want tijdens de persconferentie belde de NDR: ze snapten het niet, moesten ze nu hotels gaan boeken of niet? Ik denk dat woensdag 8 februari 2012 echt een historische dag was.

Voorlopig is het van de baan. Het deed me wel terug denken aan de jaren 1996 en 1997, toen ik nog bij RTV Noord werkte. TV Noord bestond nog maar net, er was geen sportredactie. Wel bij de radioafdeling, maar die namen ons televisiemakers natuurlijk niet serieus. Maar iemand op de televisieredactie moest zich toch met sport bezig houden, ook dat kon nieuws zijn. Dus ik 'deed' FC Groningen, BV Veendam, Donar. En toen de vorst inviel dus ook schaatsen. Het was fantastisch. De marathon van Midwolda, de Oldambtrit die ik als jonge kerel zelf nog eens reed en als hoogtepunt de Noorderrondritten 1997. Luisterend naar de radio om de wedstrijd te volgen, koeriers met banden naar het Martinikerkhof laten rijden en dan uit die enorme chaos van banden een reportage maken. Alles was nog analoog, met banden, waar je doorheen moest spoelen. Met een live ingesproken voice-over (dus vele stiltes, ik wist niet wat ik moest zeggen) die echt met letterlijk met een seconde speling de instart in de eindregie haalde. Fantastisch.

Ik heb die oude reportage dus maar eens van een VHS-band getrokken. Schaatsen op natuurijs, het zit blijkbaar in onze genen.




Groninger Museum of Peerd van Ome Loeks? 

Ik moet het toegeven, ik loop er niet de deuren plat. En het is natuurlijk een schande dat de huidige directeur er zo'n financiële janboel van heeft gemaakt. Maar ik heb genoten in het Groninger Museum. Soms waren de kunstwerken ontroerend mooi, een andere keer controversieel en wereldwijd onderwerp van gesprek. Ik was ook nog eens in de bijzondere positie dat ik vanwege mijn werk regelmatig de kunstenaars mocht spreken. Helemaal alleen met Marina Abramović,  Larry Clark of Andres Serrano, om maar een paar te noemen,  in dat fascinerende museum.  Of Anton Corbijn die z'n vriend Bono over liet komen. Wie herinnert zich niet de balkonscene? Frans Haks , zonder wie het museum er nooit was gekomen, Rein van der Lugt en Kees van Twist : ik ben jullie dankbaar dat ik dit in mijn eigen stad heb mogen beleven.

Maar nu is Kees van Twist de kop-van-jut, niet helemaal onterecht natuurlijk. De nonchalance waarmee hij over de financiën van het museum praat met Piet van Dijken in het programma Herestraat Helemaal is ook schrijnend.

Ik lees  de internetfora,  de kranten en ik zie het op tv. Het liefst zien veel mensen dat Kees van Twist met pek en veren over de Museumbrug de stad wordt uitgejaagd. Lid van Provinciale Staten Patrick Brouns gaat op Financieel Groningen ook lekker los. Kees is de schuld van alles. Maar misschien moeten politici als Brouns ook eens wat vaker in de spiegel kijken. Met simpele hapklare brokken het boze volk naar de mond praten is natuurlijk  aantrekkelijk en ook niet zo moeilijk. Maar dat er in deze stad en provincie blijkbaar niemand is geweest  die het nodig heeft gevonden de financiën van het Groninger Museum te controleren is veel lastiger te erkennen. De heer George Verberg heeft tot nu toe als enige erkend dat hij als lid van de Raad van Toezicht niet goed heeft opgelet. Provincie, gemeente, Raad van Toezicht, niemand heeft naar de boekhouding gekeken, zelfs niet toen de OR van het museum aan de bel trok. Ambtenaren zagen een huurachterstand door de vingers, niemand controleert het museum terwijl zowel binnen de gemeenteraad als bij Provinciale Staten bekend is dat bij "budget bewaken niet zijn talent ligt" (schrijft de Volkskrant). Het wordt de hoogste tijd dat de politieke verantwoordelijken zich ook eens achter de oren gaan krabben. Het museum heeft namelijk financiële controle nodig en weer een goede artistieke directeur!

Op mensen als Kees van Twist valt op goede gronden van alles aan te merken, maar er kan niet ontkend worden dat hij met het Groninger Museum stad en provincie internationaal op de kaart heeft gezet. En daar profiteren we in Noord Nederland allemaal van. Zonder mensen als de door hem verguisde Kees van Twist was Patrick Brouns nu volksvertegenwoordiger geweest in een provincie met een lullig provinciehoofdstadje, met het Peerd van Ome Loeks als grootste publiekstrekker.

info@perriehoekstra.nl    +31-6-15052515     Tjerk Bolhuisstraat 16     9713WD   Groningen